Laiza stuurt me een berichtje via Instagram: "Ik wil wel meedoen maar ik vind het wel een beetje spannend om alles te delen." Ik zeg dat ze gewoon een andere naam mag gebruiken. "Nee hoor," typt ze terug. "Laiza is prima. Het is toch anoniem genoeg." Een half uur later bellen we.

Ze woont met haar man Jip en twee kinderen van 8 en 11 in een nieuwbouwhuis net buiten Zwolle. Ze kochten het in 2019. "We hadden geluk met de timing," zegt ze. "Of pech, want onze lage vaste rente loopt over twee jaar af. Dan gaan we er waarschijnlijk flink op achteruit."

"Ik wist niet eens wat we precies uitgaven"

Hoe staan jullie er financieel voor?
"We verdienen samen best goed, maar ik had geen idee wat we precies uitgaven. Dus ik heb een maand alles bijgehouden. Gewoon in een Excelsheet. Dat was confronterend, eerlijk gezegd."

Wat viel je het meest op?
"De boodschappen. 690 euro. Voor een gezin van vier, met kinderen die nog niet eens tieners zijn. Ik dacht dat we ergens rond de 500 zaten. Maar ik koop altijd te veel. Ik vind een lege koelkast onprettig. Dus ik koop van alles voor de zekerheid en gooi een week later de helft weg. Dat weet ik echt wel. Toch doe ik het steeds opnieuw."

"Ik koop van alles voor de zekerheid en gooi een week later de helft weg. Ik weet het echt wel. Maar toch doe ik het steeds opnieuw."

"Die hobby kost ons gewoon te veel"

En de hobby van Jip?
"Karpervissen. Hij is er verslaafd aan. In de zomer gaat hij soms drie nachten weg langs het water. Op zich prima; hij verdient het na een werkweek. Maar de spullen die daarbij horen lopen echt op."

Hoeveel precies?
"Officieel staat er 210 euro per maand in het kasboek. Maar dat is wat er van de gezamenlijke rekening afgaat. Wat hij van zijn eigen potje uitgeeft weet ik niet precies. Mijn schatting: ergens tussen de 2.500 en 3.500 euro per jaar als je alles meeneemt. Beurzen, aas, nieuwe hengels, reparaties. Het is altijd wel wat."

En dat is een punt van discussie?
"Af en toe. We hebben afgesproken dat hij een eigen budget heeft en dat ik er niks van zeg. Maar als hij thuiskomt met een nieuwe hengel van 400 euro terwijl we net de verzekeringen hebben verlengd, zeg ik toch iets. Dan zegt hij: jij geeft ook geld uit. En dat klopt. Ik doe mijn nagels zelf, maar ik koop wel regelmatig nieuwe lak en ga een paar keer per jaar met vriendinnen ergens naartoe."

Dus het is eigenlijk best eerlijk?
"Eerlijk gezegd wel. Maar ik vind zijn hobby duurder dan de mijne. Dat zeg ik hem ook. Hij lacht dan. We zijn al achttien jaar samen. We weten precies hoe we met elkaar omgaan."

"Hij komt thuis met een hengel van 400 euro. Ik zeg iets. Hij zegt: jij geeft ook geld uit. Ik zeg: niet zoveel. Dan lachen we allebei."

"We sparen niet genoeg. Dat weet ik."

Jullie sparen 505 euro op 6.600 euro. Dat is nog geen 8%.
"Ja. Niet veel. Maar de kinderopvang valt over een jaar weg; dan komt er 490 euro per maand vrij. Die gaat grotendeels naar sparen. Dat is echt mijn plan."

En de hypotheek die over twee jaar herzien wordt?
"Dat is mijn grootste zorg. We zitten nu op 1,7% rente. Als dat naar 3,5 of 4% gaat, zijn we zomaar 500 euro per maand duurder uit. Op dit moment vangen we dat niet op. Dus we proberen nu al meer te sparen als buffer. Maar dat lukt niet echt."

Na ons gesprek stuurt ze me een berichtje: "Ik heb net de eerste weekboodschappen gedaan met een lijst. 147 euro. Normaal geef ik er 200 aan uit in één trip." Kleine overwinning. Maar die tellen.