Nadia mailt me. "Ik doe graag mee, maar ik moet je eerlijk waarschuwen: ons kasboek is niet iets om trots op te zijn." Ik schrijf terug dat dat juist interessant is. Ze reageert binnen een minuut: "Oké dan. Maar ik zeg alvast: we weten het zelf ook."

Ze wonen in een vrijstaand huis in de regio Utrecht. Twee kinderen van 4 en 7. Allebei een goede baan. Een hypotheek van 2.200 euro per maand, afgesloten in 2021 voor een huis van 680.000 euro.

"Tien jaar later: financieel nog steeds op hetzelfde punt"

Hoe is het mogelijk dat je op 9.200 euro maar 495 euro spaart?
"Dat is de vraag die ik mezelf ook stel. En ik weet het antwoord: we zijn meegegaan met ons inkomen. Elke keer dat we meer zijn gaan verdienen, zijn we ook meer gaan uitgeven. Groter huis, duurdere auto's, betere vakanties. Elke stap voelde logisch. Maar het eindresultaat is dat we op bijna 10.000 euro per maand leven en nauwelijks iets sparen."

Wanneer besefte je dat?
"Toen ik dit kasboek maakte. Ik zag dat we 5,4% van ons inkomen sparen. Tien jaar geleden verdiende ik 3.200 euro en spaarde ik ook al 5%. Ik ben er financieel geen stap op vooruit gegaan. Dat is een nare gedachte."

"Tien jaar geleden verdiende ik 3.200 euro en spaarde ik 5%. Nu verdien ik bijna het drievoudige en spaar ik nog steeds 5%."

"De hypotheekherziening houdt me wakker"

2.200 euro hypotheek, was dat een lage rente in 2021?
"1,4% voor tien jaar vast. Over drie jaar loopt die periode af. Als de rente dan 3,5 tot 4% is. Wat nu zo is: gaan we er zeker 600 tot 800 euro per maand op achteruit. En die marge hebben we nu al niet."

Hoe pak je dat aan?
"We proberen nu al meer te sparen als buffer. Maar we komen elke maand tekort op ons eigen plan. Vorige maand wilde ik 800 euro sparen. Het werden er 495. Er was altijd wel iets."

Klinkt frustrerend.
"Het is frustrerend. Want we verdienen écht goed. En toch hebben we het gevoel dat het geld ons beheert. In plaats van andersom."

"Die leaseauto voelt gratis. Maar is het niet."

Tim heeft een leaseauto met een bijdrage van 680 euro.
"En dat voelt niet zo, omdat het automatisch van zijn bruto salaris afgaat. Maar het is er wel. Als we dat omzetten naar nettosalaris (Tim gaat dat aanvragen), zodat we we zelf een goedkopere auto rijden en het verschil sparen."

Waarom is dat er nog niet van gekomen?
"Omdat het makkelijker is om niets te veranderen. Dat is de eerlijke versie."

"Het geld beheert ons, in plaats van andersom. Dat weten we. Veranderen is toch moeilijker dan het klinkt."

"Meer verdienen lost het niet op. Dat hebben we bewezen."

Als je nu één ding kon veranderen, wat dan?
"Die overig-post van 800 euro. Dat is een vuilnisbak. Als ik die eens echt ga uitpluizen, vind ik daar waarschijnlijk minstens 200 euro die gewoon weg kan."

Wat is de grote les?
"Dat meer verdienen het probleem niet oplost als je je gedrag niet verandert. Dat klinkt als een open deur. Maar je moet het zelf meemaken om het echt te begrijpen."

Een week later stuurt Nadia me een bericht. Ze heeft de leaseconversie aangevraagd bij Tims werkgever. En ze heeft vier abonnementen opgezegd die ze niet meer gebruikten. 38 euro per maand. "Niet wereldschokkend," schrijft ze. "Maar het voelt goed."

Soms begint het daarmee.