Yara reageert op een Instagram-story. "Ik wil wel meedoen, maar mensen geloven me toch niet." Ik zeg dat ze het gewoon moet proberen. Ze stuurt een lachend icoontje. "Oké dan."

Ze woont in een appartementje van 40 vierkante meter in Amsterdam-Noord. Fietst naar haar werk. Kookt bijna elke dag. Heeft twee abonnementen: Netflix gedeeld met haar zus, en Spotify.

"Mijn huur is mijn grootste troef"

1.050 euro voor Amsterdam. Hoe?
"Ik stond vier jaar op een wachtlijst voor sociale huur. Vier jaar keek ik op WoningNet, reageerde ik op woningen, en hoorde ik niks. En toen ineens: een aanbod. Dit appartement. Ik hoefde maar tien minuten na te denken."

Veel mensen wachten en geven het op.
"Ik begrijp dat ook. Maar ik heb in die periode bewust geen vrije sectorwoning genomen. Want ik wist: als ik eenmaal 1.400 euro huur betaal, wen ik daaraan. Dan wordt het moeilijk om terug te stappen."

Dat is behoorlijk gedisciplineerd voor iemand van midden twintig.
"Of gewoon eigenwijs." Ze lacht. "Mijn vriendinnen woonden allemaal in nette vrije sectorappartementen en ik zat in een gedeeld huis in Almere voor 600 euro. Was niet glamoureus. Maar ik kon wel sparen."

"Mijn vriendinnen woonden in nette Amsterdamse appartementen. Ik zat in een gedeeld huis in Almere. Niet glamoureus, maar ik kon wel sparen."

"175 euro boodschappen, en ik eet echt goed"

175 euro voor één persoon per maand. Hoe doe je dat?
"Altijd met een lijst. Nooit zonder. Als ik zonder lijst de supermarkt inloop, geef ik altijd 30 euro meer uit. Dat heb ik echt getest."

Wat eet je dan?
"Veel peulvruchten, groenten, pasta, rijst. Niet elke dag vlees. Vrijdag ga ik naar de markt hier in Noord. Verse groenten voor minder geld dan in de supermarkt. Zaterdag kook ik iets groots, een ovenschotel of soep, en dat gaat de week mee als restjes."

Klinkt alsof je er plezier in hebt.
"Ik vind koken leuk. Maar ik denk ook dat mensen eten ingewikkelder maken dan het is. Je hoeft niet elke avond iets nieuws te bedenken. Restjes van maandag zijn ook prima voor dinsdag."

"Mijn vriendinnen begrijpen het niet altijd"

Je verdient niet veel voor Amsterdam. Hoe voelt dat sociaal?
"Soms lastig. Mijn vriendinnen gaan naar restaurants waar het voorgerecht al 18 euro kost. Dat doe ik niet mee. Dan zeg ik: ik kom erbij voor een drankje na het eten. Sommige mensen vinden dat raar."

Heb je er nooit spijt van?
"Soms. Als iedereen zit te eten en jij een glas water hebt, voel je je even de vreemde eend. Maar dan denk ik aan mijn beleggingsrekening. Die staat nu op bijna 9.000 euro. In anderhalf jaar opgebouwd. Dat voelt beter dan een voorgerecht van 18 euro dat ik morgen vergeten ben."

"Mijn beleggingsrekening staat op bijna 9.000 euro. Dat voelt beter dan een voorgerecht van 18 euro dat ik morgen vergeten ben."

Wat is je doel?
"Nog vijf jaar zo doorgaan en dan genoeg buffer hebben om een jaar minder te werken en mijn eigen ontwerpstudio te beginnen. Of het lukt weet ik niet. Maar ik werk ernaartoe."

Na ons gesprek post ze een foto van haar weekboodschappen op Instagram. 61 euro voor de komende vier dagen. De reacties stromen binnen. "Hoe dan??" schrijft iemand. Yara typt: "Lijst maken en je eraan houden."

Klinkt simpel. Is het ook.